7 hoofdzonden

Blijkbaar zijn we al eeuwen zondaars. Althans volgens een bepaald segment van de bevolking. Deze zonden (hoogmoed, hebzucht, onkuisheid, jaloezie, woede, vraatzucht en vadsigheid) werden al verschillende malen in beeld gebracht maar meestal door de mannelijke helft van de mensheid.

Nu is het de beurt aan het sterke geslacht om hun kijk op het onderwerp te vereeuwigen. Er zijn eenentwintig vrouwen die hun foto’s tentoonstellen: aLiTa, Annemie Baetens, Vera Cammaer, Digna De Cock, Inge De Lissnyder, Selina De Maeyer, Marca Dorpmans, Sandra Driljeux, Ksenya Egorova, Sofie Hoste, Inge Houwen, Diane Masset, Katrijn Michiels, Myra Olislaegers, Daria Rogulska, Lieve Snellings, Marleen Termonia, Ellie Van den Brande, Aurelie Vandermeren, Valerie Vonck en Freya Wygaerden.

De tentoonstelling duurt zeven dagen, dus nog tot 30 augustus en is open van 14:00 uur tot 21:00 uur tijdens de week; van 11:00 uur tot 21:00 uur tijdens het weekend (op 30 augustus van 11:00 uur tot 16:00 uur). De inkom bedraagt €5.00 en de opbrengst wordt aan het vluchthuis CAW regio Leuven geschonken. Iedere bezoeker krijgt ook een deugd mee naar huis ….

De locatie is ook uniek: “Salve Mater” (Groot Park 1 – Lovenjoel) een psychiatrisch instituut voor vrouwen, met bijhorende kapel, dat gelukkig niet meer in gebruik is.

Eigen tentoonstelling

Op 27 december 2007 organiseerde Pascal Baetens een evenement voor de uitgave van zijn nieuwste boek. Hij was zo vriendelijk om enkele beginnende fotografen een kans te geven om enkele van hun werken te exposeren. Ik ben dan ook zonder enige twijfel op het voorstel ingegaan.

U dient te weten dat het evenement doorging in de “Salve Mater” ooit een gesticht voor “gestoorde” vrouwen, verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven. De gastexposanten kregen bijgevolg elk een eigen kamertje

clip_image001_2

waar de werken konden opgehangen worden.

Persoonlijk heb ik de moeder van alle triptieken (drie keer drie maal drie foto’s) aan een kant gehangen

clip_image002_2

met aan de andere kant drie triptieken: een met “Bomen met Lucht”, de “Stoomtrein” en “Sleutelgaten”.

Hier ziet u een onderdeel van de moeder van alle triptieken:

clip_image003_2

Hopelijk volgen nog tentoonstellingen ….

Workshop bij Hotz

Vandaag heb ik een dag vakantie moeten nemen en €75 neertellen voor de workshop “Stilleven en Portret” op poten gezet door de toffe bende mannen van Hotz. De sterren waren echter twee vrouwen: iemand van “Broncolor” die naar de naam “Nadia Winzenried” luistert en het model met de mooie naam “Vincianne”. Misschien moet ik eerder mooi model met de naam “Vincianne” zeggen. (We zijn nu verschillende maanden later en nog steeds heb ik de beloofde foto’s niet ontvangen.)

In elk geval, de dag vakantie en het bijhorend zeer redelijk bedrag voor een workshop van een volledige dag, waren zeker de moeite waard. Deze workshop is een echte aanrader. U moet natuurlijk weten dat enkel gewerkt wordt met de apparatuur die “Hotz” verkoopt en dat zijn onder andere: Broncolor, Visatec, Foba, Ilford en Epson. Het is ook duidelijk dat iemand die “alles” weet over licht en belichting, hier hoogstwaarschijnlijk haar/zijn tijd zal verliezen.

De dag begon met de gebruikelijke marketing blabla over Broncolor. De dame hield het heel kort. Daarna volgde uitleg over de soorten licht en de belichting. Dan volgde de eerste oefening: een logo op wit papier fotograferen op een witte achtergrond. Vervolgens heeft ze een foto genomen van een glas dat door de lucht vliegt, een zwevend potje, een stoel met reflectie om te eindigen met portretten.

In het tweede gedeelte, portretten, werd gewerkt met een ringflits, softboxen, reflectors, picolight, en de “Para”. Deze laatste is een combinatie van ringflitser en paraplu. Deze die vandaag gebruikt werd had een diameter van meer dan twee meter ….

In zowat alle gevallen begint ze met een lichtbron en wordt dan, alnaargelang het gewenste resultaat, een of meerdere lichtbronnen toegevoegd. Ook hier hebben we gezien dat reflectiepanelen (lees “isomopanelen”) enorm belangrijk zijn.

MNAF

Museo Nazionale Alinari Della Fotografia

Sinds 28 oktober 2007, heeft Firenze of Florence er een museum bij. En wel een over de fotografie. Dus, tijdens mijn laatste citytrip, heb ik het museum een bezoekje gebracht. Om te beginnen is het gebouw de naam “museum” waardig. Het is niet zoals andere “musea” waar hoop en al enkele tientallen stukken hangen.

Er zijn zeven grote secties:

1. Het ontstaan van de fotografie (1839-1860) 2. De gouden jaren van de fotografie (1860-1920) 3. De komst van de avant-garde (1920-2000) 4. Dia’s en negatieven 5. Het fotoalbum 6. Stap per stap: camera’s van 1839 tothet nieuwe millenium 7. In en rond fotografie

Een ander interessant initiatief, zijn de tactiele foto’s. Met andere woorden er hangt een foto en die wordt dan tot in het kleinste detail in reliëf nagemaakt. Op die manier kunnen slechtzienden en blinden eveneens genieten van de meesterwerken. U vindt enkele voorbeelden hier: http://www.alinarifondazione.it/eng/m_tattile/m_tattile.html.

In het winkeltje is het mogelijk om zich enkele mooie fotoboeken aan te schaffen. Spijtig genoeg zijn er heel veel die enkel in het Italiaans te verkrijgen zijn. Ook de catalogus (http://bookshop.alinari.it/dettaglio.php?language=EN&tipo=storia_fotografia&id=380) is de moeite waard, al was het maar om de beknopte geschiedenis van de fotografie.

Indien u ooit eens naar Firenze gaat, dit museum zeker niet links laten liggen. Het is de verplaatsing waard. Voor meer informatie in verband met het museum kunt u altijd op onderstaand link terecht. http://www.alinarifondazione.it/eng/.

Belgicum

U kunt nog tot zes januari 2008 de meesterwerken van Vanfleteren gaan bewonderen in het “Fotomuseum” in Antwerpen.

Stephan Vanfleteren werd geboren in 1969 in Kortrijk en u komt bijna wekelijks zijn foto’s tegen in de krant “De Morgen”. “Belgicum” is een overzichtstentoonstelling geworden van zijn beste werken.

Ik moet eerlijk zeggen dat er weinig “opbeurende” foto’s tussen zitten. Hooguit enkele grappige. De rest toont zo een beetje de donkere en marginale kant van België. Maar, het zijn stuk voor stuk prachtwerken. De grote foto’s van de gezichten spreken boekdelen. Er zitten ook heel mooie foto’s van vervallen gebouwen tussen. Het is precies alsof het thema “ouderdom en verval” is. Ik zie een persfotograaf met een oog voor kunst. Of is het een kunstfotograaf met een oog voor de aktualiteit. Het doet er eigenlijk niet toe, de tentoonstelling is een absolute aanrader.

Nog een aanrader is het boek dat uitgegeven werd naar aanleiding van deze tentoonstelling. (216 pagina’s – 29X29 cm – ISBN 90 209 71217) Het is te koop in de shop aan de ingang van het museum en in de betere boekhandels.

Weet ook nog dat er een boek is met daarin een gesigneerde en genummerde foto. Het boek zelf is eveneens gesigneerd en genummerd. De prijs van dit pakket is wel een “beetje” duurder dan het “gewone” boek.

Voor meer informatie: http://www.fotomuseum.be/tentoonstellingen/2007/.

Ingenium

De fotografie van het vernuft 1846-2006

De Portugese commissaris, Jorge Calado en de Fundacao Calouste Gulbenkian (met de steun van het Instituto Camoes), tonen in 345 foto’s van een goede 160 fotografen hoe de mens “de natuur bedwingt”. Of toch probeert te bedwingen. De foto’s van enkele natuurrampen tonen duidelijk iets anders: de menselijke beperktheid. De commissaris vond dat het eens tijd werd om iets te organiseren rond “De Fotografie en Engineering”.

Zowat alles waar men het woord engineering kan aan koppelen komt dan ook aan bod: mijnbouw, burgerlijke, scheikundige, elektrische, mechanische, nucleaire en ga zo maar door. Dat is dan de menselijke kant. De natuur zelf komt “natuurlijk” ook aan bod. De foto’s zijn onderverdeeld volgens de vier grote elementen: aarde, water, lucht en vuur.

De foto’s zelf komen uit musea, kunstenaarscollecties, privé-verzamelingen en galeries. U kunt er oude en recente werken bewonderen, foto’s van 10 cm op 10 cm en van 150 cm op 150 cm, van heel bekende fotografen en van illustere onbekenden, van zowel professionelen als amateurs. Wat u te zien krijgt is de harde realiteit; geen “flou artistique” hier.

Geen foto’s die je ondersteboven kunt hangen zonder dat iemand ook maar iets opmerkt. U hebt ook geen kwartier uitleg (of verschillende vellen papier) nodig om de foto “te verstaan”. Eigenlijk gaat het hier om “puur natuur” foto’s van de dingen zoals ze zijn en van het menselijk vernuft om toch altijd maar verder, dieper, hoger, breder en langer te gaan.

Voor meer informatie en openingsuren: http://www.bozar.be/.

Ommegang

De “Ommegang” is de reconstitutie van een memorabele dag: 2 juni 1549. Die dag, althans volgens de brochure, “ontvingen wij de grootste keizer aller tijden”. Een “ommegang” is afgeleid van “omgaan” wat zoveel betekent als stoetsgewijs rond de kerk en bedevaartsoorden stappen. Omdat het rijk van de keizer zo immens groot was, zag hij zich verplicht om de wereld af te reizen teneinde zichzelf en zijn hof voor te stellen.

Dat de goede keizer een belangrijk iemand was, mag blijken uit zijn titel: “Door de Gratie Gods Rooms Keizer, Steeds Doorluchtig, Koning van Germanië, Portugal, Castilië, Leon, Granada, Aragon, Napels, Navarra, Sevilla, Mallorca, Sardinië, Indische Eilanden en Vaste Land der Oceaansche Zee, Aartshertog van Oostenrijk, Hertog van Bourgondië, Lotharingen, Brabant, Limburg, Luxemburg en Gelderland, Graaf van Vlaanderen, Artesië en Bourgondië, Paltsgraaf van Henegouwen en Holland, graaf van Zeeland, Ferette, Hagenau, Namen en Zutfen, prins van Zwaben, Markies van het Heilig Rijk en Antwerpen, heer van Friesland, Salins, Mechelen, Steden en Land van Utrecht, Overijssel en Groningen, Heerscher in Azië en Afrika.” Bron: “Programma Ommegang”.

De “Ommegang” in Brussel is “een uiting van diepe godsvrucht ondersteund door een militaire gilde”. In 1928 werd de vereniging “Ommegang Oppidi Bruxellensis” opgericht om het hele gebeuren in goede banen te laten defileren op de “Grote Markt” in Brussel.

Naast de traditionele stoet van hoogwaardigheidbekleders die hun respect komen betuigen is er nu ook een voorstelling van het kunnen van de ruiters “van die tijd”. De trainingen de steekspelen zelf zijn de moeite waard al was het maar om de rijkunsten van de “ridders” te bewonderen. Hun “beschermingspak” weegt tussen de dertig en veertig kilo…. Dit spektakel gaat door op de Zavel en begint omstreeks 16:00 uur. Het middeleeuws dorp was die naam niet waardig. Het waren hooguit een paar tenten waar enkele mensen druk in de weer waren.

Afspraak volgend jaar http://www.ommegang.be/.