Foto’s IJsland 2019

Ik weet niet hoe WordPress foto’s behandelt (of mishandelt) maar de foto’s hieronder zijn donkerder dan die op mijn externe harde schijf! 

Ik ben erdoor. Eindelijk. Ik heb tijdens de veertiendaagse trip een duizendtal foto’s genomen. Waarschijnlijk honderden te veel. En waarschijnlijk honderden te weinig. Dat land is zo ongelooflijk mooi en zo gevarieerd dat je eigenlijk elke minuut een foto zou kunnen maken. Zeker indien je de toer van het eiland doet. Ik heb nu het “ganse” land gezien en je zou het eigenlijk kunnen indelen in drie categorieën: de groenige delen, de zwarte en de witte. En op bepaalde plaatsen zijn er ook combinaties van kleuren. Wel weinig bomen. En nog minder (grote) bloemen.

Eigenlijk ga je er naartoe met de gedachte “ik ga heel selectief” zijn. Dingen die ik al ken en waar ik al foto’s van heb, ga ik niet nog eens fotograferen. En dan begint het “ok ik ben hier al geweest maar nu is het weer anders of er zijn nu juist geen mensen of het licht zit zo goed of, of, of. En voor je het weet, ga je weer naar huis met duizend foto’s. Je wordt zo enthousiast dat je maar foto’s blijft nemen. Ondanks het feit dat je het meeste dingen reeds gezien hebt maar in andere formaten en vormen en op andere plaatsen in IJsland. Dus, eigenlijk zou je veel minder foto’s moeten nemen maar het zal de aard van het beestje zijn zeker.

Uiteindelijk hoeveel foto’s kun je nemen van een sneeuwlandschap? Of een gletsjer? Of een waterval? En hoe neem je in deze tijd nog een “originele” foto of “iets dan nog nooit iemand gefotografeerd heeft”? IJsland is ondertussen ook een land geworden dat gewoon plat gefotografeerd is. Met uitzondering van enkele plaatsen die heel moeilijk bereikbaar zijn. Gelukkig komen er niet veel toeristen in mijn favoriet gedeelte van IJsland. 🙂

En die honderden te weinig dan? Wel, er zijn heel veel plaatsen waar we niet gestopt zijn omdat we daar niet mochten of niet konden stoppen om foto’s te nemen. En ja, op een bepaald moment moet je ook de timing respecteren. Hotels blijven niet eeuwig wachten op hun gasten, restaurants ook niet. En vliegtuigmaatschappijen nog minder. Tijdens de voorlaatste trip hebben we verschillende keren onze plannen moeten wijzigen en fotogenieke locaties overslaan omdat de weg ernaartoe gewoon gesloten was wegens het slechte weer (lees sneeuw).

Bij thuiskomst heb ik mijn foto’s niet bekeken; ik laat die altijd een paar weken “rusten” totdat ik afgekoeld ben en de foto’s weer met een “neutrale” blik kan bekijken en beoordelen. Dan maak ik een eerste selectie van foto’s die de moeite zijn om te bewerken. Ik probeer die dan altijd objectief te bekijken en zo veel mogelijk het persoonlijke dat ik ervaren heb daar en dan en aan die foto koppel, te vergeten. Het tijdperk van foto’s met geuren en geluiden moet nog aanbreken. Foto’s met geluid bestaan al maar dat heet dan film … Naar wat kijk ik dan wel? Voornamelijk naar compositie, onderwerp, verhaal en sfeer. Dat laatste is natuurlijk ook weer heel subjectief.

Het “witte IJsland” komt hier niet aan bod omdat we altijd heel ver weg waren van de sneeuw en het ijs. Natuurlijk hebben we sneeuwtoppen gezien en zelfs uren langs een gletsjer gereden maar dat aspect is voor de volgende trip. Dan gaan we (hopelijk) bevroren watervallen fotograferen. Onder andere.

Ik ga eerlijk zijn: het was mijn bedoeling om de tien “beste” foto’s te laten zien van mijn laatste reis. Maar dat ging gewoon niet … Ik heb er dan maar twintig van gemaakt. En zelfs dat was niet gemakkelijk. Je wilt zoveel laten zien en de anderen laten meegenieten dat je continu zegt “ah ja, die moet er ook zeker in” en na een tijd zit je dan toch weer met dertig, veertig foto’s. Ik ben veel en veel langer bezig geweest met het selecteren en deselecteren van foto’s dan met de bewerking ervan!

Maar … het is me gelukt. Het zijn dus voor mij persoonlijk de twintig “beste” en ze worden NIET in volgorde getoond. Het is dus niet zo dat de eerste foto goud gewonnen heeft en zo verder. Ik dacht dat eerst wel te doen maar ik ben er onmiddellijk mee gestopt. Dat was nog “erger” dan een selectie maken …

 

Greiser

Wanneer je de “Golden Circle” doet dan is een “Geysir” een van de aanraders. Het is een geiser die om de zoveel minuten een grote hoeveelheid heet water de lucht inspuwt. Wanneer je foto mislukt is of je staat te ver of te dicht, geen probleem, een paar minuten wachten en je kan herbeginnen. Succes gegarandeerd, inclusief de tientallen toeristen die rond de geiser staan al dan niet met selfie-stick. Dit is toch intrigerend dat wij op een aardkloot rondlopen met een kern die verschroeiend heet moet zijn. Bovenstaande foto is genomen in het noorden maar met dat verschil dat hier geen geisers zijn die water meters in de hoogte stuwen. Er zijn wel gaten in de grond met borrelend water of modder. De hitte zorgt dan ook voor interessante kleurpaletten wegens de verkleuring van de omliggende grond deels door de hitte en deels door de vrijgekomen stoffen/gassen. Wanneer je een bad neemt in zo’n “natuurlijke badkuip” dan komt de zwavelgeur je tegemoet. In deze foto zie je voornamelijk een grijs spektakel: het komt van het water dat opborrelt op de voorgrond, dan zijn er gewoon gaten in de grond waar pure stoom uitkomt (geen water te zien) zoals rechts in de foto en die slierten maken de verbinding met de grijze wolken met wat ochtendzon erdoor. Het toffe aan deze foto is dat je twee keer moet kijken vooraleer je begrijpt wat je ziet.

 

Vallend en stijgend water

Een heel grote en imposante waterval met een wolk van mist gevormd door het opspattend en wegvliegend water. Rechts zie je ook de verschillende tinten groen met een beetje oranje/rood erdoor. Aan de linkerkant, bij de groene blaadjes, zie je een oranje “plekje”. Dat is een mens. Natuurlijk valt het oog op het witte gedeelte van de waterval, pal in het midden van de foto. Dan volg je het wit van het opspattend water en kom je terecht in het groene gedeelte. Daardoor zie je ook het rode (op een sterk punt van de foto) en ga je via de groene blaadjes naar de mens waardoor je een beter idee krijgt van hoe groot deze waterval wel is. Wat ook altijd werkt in foto’s, zijn driehoeken.

 

Vijftig tinten groen

Een echt typisch landschap van IJsland. Op fotografisch gebied is het een echte no-brainer. Je hebt driehoeken en een S-curve. Twee elementen die altijd werken. Voor de rest is het kijken naar de verschillende tinten groen en naar de kleine plaatsen waar het oranje/rode er een beetje doorkomt. En … laat je verbeelding werken. Of droom eventjes weg. Het enige wat een beetje saai is, is de lucht ondanks dat er wolken waren. Dat kun je zien aan de “plekken” in het landschap waar er dus meer licht valt dan op andere. Er is alleen een klein beetje structuur bovenaan links. Bepaalde fotografen voegen er dan zelf wolken of structuur aan toe.

 

Het weggetje naar …

Ik ben aangekomen op deze plek maar stond een gans stuk hoger. In IJsland ben ik nooit echt zeker of ik op dat groene mos mag stappen of niet … De IJslanders beschermen hun natuur (en terecht) maar het is voor mij althans niet altijd duidelijk waar ik mag lopen en waar niet. In elk geval ik wou wat dichter bij de bocht geraken en wat was ik blij dat er een weggetje liep (die bruine streep die je ziet aan de linkerkant). Oorspronkelijk wou ik de bocht zelf met het bijna witte vlak op een sterk punt plaatsen en wel boven rechts. Maar ik wou absoluut ook de kleuren laten zien die weerspiegeld worden in het water (rood, blauw en purper). Op het moment dat ik deze foto genomen heb, waren die kleuren niet zichtbaar … Althans niet door mij. Ook hier valt het oog op de witte plek en door de rand te volgen kom je ofwel bij de berg uit ofwel via het groen gedeelte bij het weggetje en dan bij de berg.

 

Schilderspalet

Deze foto heb ik geselecteerd omdat ik hier verschillende minuten heb staan kijken naar deze plaats met open mond. Ik hou van de schilderkunst maar geen enkele schilder kan zoiets creëren. Dit is van het mooiste en sereenste dat ik al gezien heb. Het is bijna magisch. En de indrukwekkende stilte. Op de voorgrond krijg je de platte en soms ronde vormen waar het groene domineert. Dan volgt een platte gele streep en daarachter het bruinige met wat donkere plekken en strakke maar parallelle lijnen die naar de hemel leiden. En helemaal bovenaan krijg je dan weer de ronde, witte vormen van op de voorgrond. Eigenlijk moet je van deze plaats een panoramafoto maken.

 

Zinkende zon

Geen gemakkelijke foto omdat er puur wit en puur zwart in zit. Moeilijk te overbruggen weet je wel. Het zwart in IJsland kun je eigenlijk onderverdelen in het natte zwart en het droge zwart. Het eerste zwart vind je op het strand en is precies iets minder zwart dan het droge dat vooral te vinden is in het binnenland. Het is precies alsof het het licht opslorpt. Oorspronkelijk was de evenaar het midden van de foto. Ik wou het oranje gedeelte volledig op de foto want dat is waar de actie is. En ik wou ook wel heel veel contrasten en verschillende kleuren (andere dan het gebruikelijke groen, wit en zwart). Het is trouwens ook de plaats waar het oog begint met de kijktocht. Vervolgens zie je de evenaar en het blauwe gedeelte om vervolgens het zwarte strand te volgen naar de voorgrond om dan naar rechts op te schuiven en terug richting evenaar waar je de groen/rode vlakte ziet. Bij deze omstandigheden is het wel zaak om snel te werken en even snel te denken. Dit fantastisch schouwspel duurt namelijk maar enkele minuten en komt nooit ofte nooit meer terug. Je mag nog zoveel keer terugkeren naar deze eigenste plek op dezelfde dag van het jaar en hetzelfde uur, je zult dit nooit meer zien.

 

Zwart, zwarter, zwartst

Deze foto is niet genomen in het binnenland maar wel aan de kust en hier gaat het duidelijk over het “droge” zwarte gedeelte. Voor alle duidelijkheid, onderaan zie je een bruine plek. Links ervan is een grot en de ingang van die grot is een dikke twee meter hoog. Dit is een foto om te laten printen op groot formaat, één meter op anderhalve meter bijvoorbeeld. Dan kun je beginnen kijken en ontdekken. Zo ga je dan zeker de verschillende structuren zien, de “normale” en grillige vormen, de vijftig tinten zwart, de strakke stukken basalt en die met een zachte, rondere vormen, de gladde en glimmende stukken en bovenaan rechts de “verfrommelde” en matte stukken, de kleine stukken (de kleinste zijn de voorgrond en vormen het strand) en de grotere stukken van de rotswand. En zo blijf je maar dingen ontdekken (en ZIEN).

 

Eenzaam boompje

Wanneer ik deze foto opende, had ik het boompje eerst niet gezien … Zoals gebruikelijk valt het oog automatisch op het witte  (in dit geval de waterval) en wanneer je die volgt naar beneden kom je uit bij het groene “hoofd van de Cocker Spaniel”. Dan schuif je een kleine beetje op naar links en dan terug naar boven en op die manier “ontdek” je het boompje. Ook hier komen de vele tinten groen terug en ook opmerkelijk is het bijna gebrek aan rechte lijnen. De vele curven en kronkels maken deze foto aantrekkelijk en zorgen ervoor dat je ogen overal komen.

 

Schots

Weer zo’n moeilijke vanwege de heel sterke contrasten van de opkomende zon en het zwart van de drijvende ijsschotsen en bergen op de achtergrond. Oorspronkelijk wou ik een “echte” weerspiegeling maken met een foto die in het midden kan doorsnijden en waarbij je dan twee qua inhoud, gelijke helften hebt. Maar … de ijsschots op de voorgrond zat een beetje in de weg. Er zat niets anders op dan ze dan maar mee te nemen in de foto. De lucht is gewoon super: heel dreigend aan de linkerkant en veel licht aan de rechterkant. Hetzelfde vind je terug in de ijsschots: links is het donker en rechts kun je de schittering van het ijs zien.

 

Kleuren

Dit moet de foto zijn van een landschap met het meeste kleur die ik tijdens mijn laatste bezoek genomen heb. De driehoek van water links bovenaan is voor mij de oogmagneet. Bij andere mensen is het de zwarte “driehoek” van het strand. Ongeacht, eens je daar begint, loopt het oog via de wolken naar rechts waar je weer dat groen/rood kleurenspektakel te zien krijgt om te eindigen bij de complementaire kleuren groen van de graspartijen en het bruin van de grillige wanden met nog wat geel op de voorgrond. Zoals je ook nog kan zien op de foto, veel groeit er niet tenzij wat grassen en hier en daar wat mini-bloempjes.

 

IJsdiamanten

Deze foto heb ik gemaakt op de fameuze “diamond beach”. Het zijn dus stukken ijs die aanspoelen en dan letterlijk wegsmelten. Op zich niks spectaculairs tot men die dingen van dichterbij gaat bekijken. Elk stuk ijs is op zich al uniek en je ziet de grilligste vormen die de natuur rijk is. Om deze foto te maken moet je op je knieën gaan zitten en continu bewegen. Op en neer, links en rechts, naar voor en naar achter en dan opeens zeg je, “dat is ‘em”. Omdat de vormen zo grillig zijn, krijg je bij elke beweging die je maakt een totaal andere foto omdat de lichtinval iedere keer verschillend is. Wanneer dat ijs, dat op het strand ligt, ook nog eens bevochtigd wordt door de golven, dan krijg je nog een ander effect: het water en vooral het schuim dat onder en door die blokken loopt. Wanneer je kijkt naar de stenen die te zien zijn in de opening van deze diamant dan zie je dat deze foto wel degelijk een kleurenfoto is. Op dit strand kun je ook uren foto’s blijven maken maar ik wou een foto maken waarbij het duidelijk was wat je zag, zonder uitleg … 😉

 

IJsland in lagen

Heel spijtig dat er die dag niet wat meer licht was. Op deze foto krijg je de verschillende IJslandse kleuren in één foto: we beginnen met ijs dat lichtblauw is en daarachter de witte sneeuw. Dan krijgen de heel grote diamanten die nadat ze wat verder gesmolten zijn, dan aanspoelen op het strand (tot grote vreugde van bepaalde fotografen). Een klassieker is om een lange sluitertijd te gebruiken wanneer de golf het stuk ijs overspoeld heeft en terugloopt naar de zee. Dan krijg je de diamant met witte fluwelen lijnen op het zwarte zand. Vervolgens krijg je het zwarte gedeelte dan wat groen met rood om af te sluiten met wit van de sneeuw.

 

Blauw, blauwer, blauwst

Nog zo’n foto waar je AL de kleuren pas ontdekt wanneer je thuis bent, op je computer. En dan begint dat geknaag weer: “hoh, had ik dat toen geweten/gezien dan had ik dat en dat gedaan of dan had ik het zo en zo gefotografeerd”. Maar goed, je hebt de gradaties blauw in de lucht en dan heb je nog eens een variatie van die gradaties in het water. En die blauwen worden gescheiden door drijvende ijsschotsen en daarachter zie je sneeuw van een of andere gletsjer. Ik had graag wat meer van de witte wolken gezien in het water …

 

VIK

Op verschillende plaatsen in IJsland duiken van die grillige stenen op “uit het niets”. En uit het water. Op deze foto zijn het weer de golven die dienst doen als leidende lijnen en die het oog meenemen tot aan de heel herkenbare “rotsen” van Vik. Vorig jaar kon je nog te voet  via het strand naar een klein dorpje in de buurt. Een paar maanden geleden is er een stuk van stijle wand naar beneden gekomen en blokkeert nu die passage. Drie dagen voor ik deze foto genomen heb, mochten we het strand niet op wegens te gevaarlijk. Op het sterk punt bovenaan links zie je nog zo’n ding “dat uit de grond” komt en waarvan je je afvraagt hoe het daar gekomen is.

 

Reflectie

Hier is ie dan: de foto die je doormidden kunt snijden en twee gelijke helften bekomt. Ik heb mij laten wijsmaken dat je slechts enkele dagen per jaar deze berg kunt fotograferen zonder mist of regen. Ik veronderstel dat ik geluk gehad heb dan. De schaduwen van de wolken zijn te zien op de berg zowel als op de reflectie in het water. De witte stippen op de foto zijn twee gebouwen. Links is het huis van de eigenaar van de grond waarop we liepen. Die vraagt dan ook geld om er te mogen rondlopen en extra geld om er te blijven overnachten in een camper. Rechts staat, indien ik mij niet vergis een vikingdorp. Dit dorp werd nagebouwd voor een film die volgend jaar uitkomt denk ik.

 

Grand Canyon

Hetgeen je hier ziet is slechts een deel van een prachtige canyon die iets sprookjesachtig heeft. De curve zit er in evenals de grillige vormen. Verder zijn er kleine watervalletjes de verschillende uitsteeksels, de rondingen en dergelijke meer. In de verte zie je nog een klein beetje van de blauwe lucht. Een enkele foto is heel moeilijk om de schoonheid van dit ding te tonen. Een klein filmpje is in dit geval veel sprekender. En wat nog beter is: een filmpje met een drone. Op veel plaatsen is het verboden om met drones te vliegen. Het is mij niet onmiddellijk duidelijk waarom dit niet mag …

 

Heilig water

En voor de zoveelste keer sta je voor een waterval. Ook een mooie omdat die bijna een halve cirkel vormt. Bij deze waterval kreeg ik een half uur om foto’s te maken want dan moesten we verder rijden. Het is altijd een goed idee om foto’s te bekijken die op internet staan en vervolgens die locatie eens te bestuderen op Google Maps. Indien ik dit gedaan had, dan was ik naar de overkant gegaan om mijn foto’s te maken … Iets anders waaraan ik getwijfeld heb, is de voorgrond die je nu ziet. Voeg ik die eraan toe of laat ik die weg? Ik kon niet meer naar links opschuiven omdat daar een afsluiting was. Ik heb foto’s gezien van de volledige waterval genomen vanaf het punt waar ik stond. Ofwel zijn die dan genomen met een drone ofwel respecteren die mensen de afsluitingen niet. Of … ik hoop echt van niet, ik heb een weggetje gemist of niet gezien. Wat mij hier aanspreekt is het spel van blauw en wit zowel in de lucht als het water.

 

Eenzame Olifant

Je parkeert je wagen, loopt enkele honderden meters en dan kom je aan een houten platform en daar staat ie dan: de eenzame olifant. Je moet wel eerst naar beneden, naar het strand en dat is niet zo evident. Gelukkig was het die dag droog; bij het nat weer is deze afdaling gevaarlijk denk ik. Er zijn “lonely trees” en in IJsland is er de “lonely elephant”. Hier heb ik ook een half uur rondgelopen om dat dier te bekijken vanuit allerlei standpunten. Uiteindelijk heb ik de foto genomen vanop een statief dat zelf op een paar centimeters van de grond stond. De streep die rechts beneden begint, helpt bij het bekijken van de foto. Dat doet het gele steentje trouwens ook. Ik had graag wat meer reflectie gehad in het water maar dan moest ik voorgrond opgeven en dat wou ik niet. Ook hier zie je weer aan het gele en de rode steentjes dat het om een kleurenfoto gaat.

 

 

Trek uw conclusie(s)

Ik kan het niet laten. Oorspronkelijk wou ik enkel “artistieke” foto’s tonen in de top 20 maar met deze zou ik toch een uitzondering willen maken. Op de eerste plaats wil ik Kristin S. bedanken dat ik haar foto mag gebruiken en hier posten ter vergelijking.  Haar foto werd genomen in 2016; die van mij een paar maanden terug. En ja, het is hetzelfde ijsmeer van bijna hetzelfde standpunt. Nu is het meeste ijs weggesmolten en het blijft wegsmelten …

 

IJsland 2019

Eerst en vooral, wil ik nog eens benadrukken dat wat volgt MIJN persoonlijk opinie en voorkeuren zijn. Ik beweer helemaal niet dat ik gelijk heb en nog minder dat ik het allemaal weet. Het is gewoon een “verslag” van mijn belevingen, mijn ontgoochelingen en mijn ervaringen. Zijn die “objectief”? Neen, natuurlijk niet. Ik wil hier gewoon vertellen wat ik meegemaakt heb en vertellen waarom ik iets graag zie/heb/fotografeer/eet/ … Ik ben terug in België en … ik ben blij dat ik terug ben. De bedoeling van deze post? Anderen inlichten en hopelijk helpen bij het nemen van bepaalde beslissingen bij een reis naar IJsland.

  1. Camera
    Ik zou willen beginnen met een belangrijke les die ik geleerd heb: koop NOOIT een back-up camera een paar dagen voor je vertrekt! Leer uw camera kennen en gebruik die intensief gedurende een maand of langer. Wat is er juist gebeurd? Wel, het idee was om mijn iPhone (met filters en lenzen) te gebruiken als camera en de P30 als back-up voor het geval er iets misging met de iPhone. Dus, had ik in mijn linker vestzak de P30 en in mijn rechter de iPhone. Gemakkelijk en duidelijk.Op de tweede dag wou ik ’s morgens mijn iPhone gebruiken en … nog 7% batterij. Geen probleem, eventjes aansluiten op de powerbank en ondertussen een “paar” foto’s nemen met de P30. Die foto’s waren zo aangenaam en de zoom was zo indrukwekkend dat ik getwijfeld heb om van de P30 mijn camera te maken en de iPhone mijn back-up. Het “probleem” was dat ik voor die P30 geen lenzen en ook geen filters had. Op de derde dag heb ik dan de knoop doorgehakt en heb eigenlijk alleen nog foto’s genomen met de P30. Inderdaad, zonder filters en lenzen. Persoonlijk vind ik dat de foto’s heel goed door de beugel kunnen.
  2. Valies
    Qua gewicht heb ik geen problemen gehad ondanks de twee paar zware schoenen. Die waren eigenlijk niet nodig want op verschillende plaatsen was het heel goed mogelijk om op “gewone” schoenen rond te lopen. Mijn Gitzo-jas die ook een paar kilo’s weegt, heb ik eigenlijk ook niet nodig gehad! Uiteindelijk ging ik elke dag op stap met een iPhone, een P30 en een statief. En mijn goede vriend “thermos”. Wat ik wel altijd bijhad was een poncho. Want, je stapt uit de wagen in prachtig weer en na een half uur komen er van die heel donkere wolken van over een berg en de sluizen daarboven gaan open. Het probleem is niet zozeer het nat worden maar het terug droog worden. Ik sliep namelijk in een camper. Ik waste mijn ondergoed en kousen zelf en het duurde twee dagen voordat ze droog waren.Dus, 23 kg in de valies voor twee weken is best te doen. Uiteindelijk had ik ook geen winterkleren mee. Niet nodig eind augustus. Eén nacht hebben we eens -2° C gehad en dat was het dan. Wat je wel echt heel goed kan gebruiken is een jas/vest die je beschermt tegen de wind, die overal doorheen blaast. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om met lagen te werken. Meestal doe ik een t-shirt aan, daarboven een fleese en daarboven een windbeschermende vest. In de valies zat ook een slaapzak en een opblaasbaar hoofdkussen, een verbandkistje (met pijnstillers, een of andere vloeistof tegen de irritante vliegjes of zijn het muggen, vloeistof tegen beten van die eerder genoemde rotbeesten, verband, … ), handdoeken, de gebruikelijke kleren zoals broeken, t-shirts, kousen en ondergoed, een fleese of twee, poncho, kuis- en onderhoudsproducten (shampoo, zeep, scheerschuim, after-shave, …), thermos en een boek of twee.Heel bewust heb ik niets van mijn elektronica in de valies gestopt. Na al hetgeen ik gezien heb op Zaventem met valiezen die verkeerd nagestuurd worden, die niet nagestuurd worden of die ergens staan te wachten in een vergeten gang, wou ik geen risico nemen. Zelfs indien ik moest wachten op mijn kleren (in het slechtste geval koop je er nieuwe) kon ik nog steeds foto’s nemen, communiceren of dingen opzoeken via gsm of computer, filmpjes of series bekijken tijdens dode momenten en dergelijke meer.
  3. Slapen
    Hmmmm, delicaat onderwerp. Wij reden in een camper. Enkele jaren terug kon je dichtbij een waterval parkeren en uw foto’s nemen voordat de bussen toekwamen met honderden toeristen die voor je lens kwamen lopen met hun selfiesticks. Ondertussen is dat ook verleden tijd. Het “vrij kamperen” is gedaan en elke dag moesten we op zoek gaan naar een kampeerplaats waar ook elke keer moest betaald worden. Voor dat geld heb je dan wel toegang tot water, toilet en elektriciteit. Je moet dan wel douchen in soms toch primitieve omstandigheden. De toiletten zijn meestal proper.Dus, eens aangekomen op zo’n kampeerplaats zoek je dan je plaatsje waar je je camper kunt aansluiten op het net. Bij ons werkte dat niet en tegen het einde van de reis hadden we binnen zelfs geen licht meer. We hebben dit dan ook gemeld en de reactie was: “we gaan het melden aan de technische mensen” en dat was het dan … Nog niet eens excuses laat staan een commerciële geste.Op een bepaald moment besluit je dan om (vroeg) te gaan slapen want ja, soms wil je vroeg opstaan voor de zonsopgang en soms wil je zelfs in het midden van de nacht opstaan voor het “groen spektakel”. Of … gewoon slaap “inhalen”. Hier kan ik één gouden raad geven: doe oordopjes mee. En dan nog … Het is niet omdat jij wilt slapen dat anderen dat gaan toelaten. Tot 23:00 uur en soms middernacht komen er mensen toe. Concreet wilt dat zeggen dat je (schuif)deuren hoort die toeslaan, dat er gebabbeld en soms geroepen wordt (hangt af of ze al dan niet beschonken zijn), dat je muziek moet beluisteren die helemaal uw smaak niet is, dat je voetstappen hoort die over grote keien lopen, …Nooit of te nimmer huur ik nog een camper.
  4. Eten
    Je kunt veel kopen in de supermarkten in de hoofdstad en in enkele “grote” dorpen. Maar dan moet je die dingen bereiden in een camper … Je bent heel beperkt qua materiaal, je moet koffie maken met water uit een fles, je hebt geen warm, lopend water. Je moet constant oppassen hoeveel water of gas je gebruikt. Het is niet te zien wanneer je gas op is. De “tafel” in de camper is een plank op een poot en die wankelt in elke richting. Wanneer je een beetje plaats wilt, al was het maar om je aan te kleden, dan moet je die plank en poot onder de matras opbergen. Het was zo erg dat we die tafel na de derde dag niet meer gebruikt hebben. Gelukkig kun je heel wat gekende en herkenbare producten kopen in de supermarkten onderweg.
  5. Wagen
    De wagen zelf was een droom om mee te rijden: een Ford-F 150. Automatische versnelling, “echte” 4X4, met een V-8  vijf liter (heeft men mij gezegd). Wanneer je op de staart drukte voelde je echt wel dat er iets onder de motorkap zat. En dat je dat ding veel drinken moest geven. Zo’n twintig liter per honderd kilometer. We hebben de toer van het eiland gedaan en op elke baan die wij genomen hebben, zijn we “gewone” wagens tegengekomen! Op sommige plaatsen zelfs fietsers.Ik blijf bij mijn overtuiging dat het ganse 4X4-gedoe puur commercieel is. Ik zeg niet in de winter en dan nog … want heel veel banen worden berijdbaar gemaakt. En zeker de 1, de baan die je toelaat om het “ganse” eiland te doen. Het is wel zo dat je in IJsland alleen met een 4X4 op de F-banen mag rijden en niet met een 4WD en al helemaal niet met een 2WD wagen.Wij zijn naar IJsland geweest in de maand oktober en we hadden geen 4X4 nodig. Tenslotte hebben we alleen de Golden Circle gedaan. We zijn eens in mei naar de West-Fjords gegaan toen er nog overal sneeuw lag en het sneeuwde terwijl wij er waren. Ook toen hadden we geen 4X4 nodig. Hadden we nu een 4X4 nodig? Niet echt! Die hebben we moeten huren om op die F-banen te mogen rijden. Natuurlijk is er een verschil wanneer je met een Ford-F 150 over die F-banen rijdt of met een “gewone” wagen. Je hebt meer plaats binnen, je zit hoger en comfortabeler, je hebt grotere en dikkere banden waardoor het aangenamer en gemakkelijker is om op de F-banen rond te hobbelen.
  6. Allerlei
    Ook opbergen is een echte grap. Sommige van onze kastjes sloten niet echt goed en wanneer je na een tocht op een F-baan uw achterdeur opendeed kon je de helft van de inhoud van uw kasten weer oprapen en ergens anders opbergen. Verschillende keren hebben we inhoud van de frigo moeten oprapen ondanks een “speciaal” slot.Uw kleren blijven eigenlijk de ganse rit in de valies. Geen kapstokken in de camper. Dus, nog een goede raad: breng een koord mee, dan kun je die gebruiken om uw kleren, handdoeken en dergelijke op te hangen en/of te drogen. Al dan niet buiten of ’s nachts. Persoonlijke hygiëne. Gelukkig voor de hygiëne zelf, moesten we bijna elke avond een kampeerterrein opzoeken. Dan kon je “normaal” naar het toilet gaan en een “normale” douche nemen. Ik ga hier niet beschrijven in welke staat sommige toiletten of douches zich bevonden. U uitkleden (en bijgevolg aankleden) in een kletsnatte douche is niet echt aangenaam. Ik vraag mij echt af wat sommige mensen doen in die douche om letterlijk alles nat te krijgen. Het was er gelukkig wel overal warm. De camper zelf had zelf wel zo’n chemisch toilet met een deur. Alleen, wanneer ik op de pot ging zitten, kwam de deur in het midden van mijn dij … Wij hebben een kleine dertig Euro betaald voor chemicalieën die we in het toilet moesten doen bij gebruik. En dat is het nu juist, we hebben dat ding nooit gebruikt. Terugbeteling? Neen hoor. En de douche? Wel, die was aan de buitenkant van de camper. Ik heb dat deurtje eens opengedaan en daar lag inderdaad een slang met een sproeikop die in maanden niet gebruikt geweest was. Tja.

Voor nog meer ervaringen en aanbevelingen over mijn vorige reizen naar IJsland kun je hier terecht:

https://photodj.be/2016/11/10/de-tips-van-johan-ijsland-tip-01/

https://photodj.be/2017/01/02/de-tips-van-johan-ijsland-tip-2/ 

 

Ísland – Réza Kalfan

Zoals jullie weten, durf ik af en toe wel eens een (foto)boek kopen. Eigenlijk regelmatig. Eigenlijk maandelijks. Een stuk of twee. Drie. Vier.

Er zijn mooie boeken, informatieve boeken, actuele boeken, overzichtsboeken en af en toe zit er eens een uitzonderlijk “koffietafelboek” tussen. Althans toch voor mij uitzonderlijk. “Ísland” van Réza Kalfane is er zo een. Toegegeven ik ben verliefd op IJsland en ben daardoor misschien niet honderd procent neutraal maar goed.

Ik zie enorm graag bloemen vanwege de onwaarschijnlijk mooie kleuren, combinaties en schakeringen. En toch hou ik super veel van foto’s … in zwart/wit.

En het boek waarover ik het heb, valt zeer zeker in de zwart/wit-categorie. Zelfs een gedeelte van het papier waarop de foto’s afgedrukt zijn, is zwart. Zowat de helft van de foto’s zijn gedrukt op “normaal” wit papier en de andere helft (zowel aan het begin als aan het einde van het boek) werd afgedrukt op zwart papier. En dat zijn nu juist de foto’s die mij zo aanspreken en die zo goed uitkomen. Voor alle duidelijkheid, het gaat hier voornamelijk over landschappen.

Hier zijn al enkele foto’s te zien van de “zwarte bladzijden” die van de persen rollen.

  

Het boek zelf valt uiteen in drie delen: het begint met watervallen afgedrukt op zwart papier, gevolgd door landschappen afgedrukt op wit papier om te eindigen met eerder abstracte structuren (gefotografeerd vanuit de lucht) terug afgedrukt op zwart papier. Zoals eerder gezegd, het eerste gedeelte is echt impressionant. Die foto’s zijn zo mysterieus en feeëriek tegelijkertijd. Sommigen zouden waarschijnlijk het woord “mystiek” zelfs durven gebruiken. Wanneer je het boek een beetje kantelt en naar het licht richt, dan komt het water zelfs tot leven …

Dit zijn enkele foto’s van de watervallen en één abstracte, allemaal op zwart papier.

 

Dit is een “normale” foto van een landschap op wit papier.

Réza Kalfane is een fotograaf van Franse origine (geboren in Straatsburg), gespecialiseerd in het Grote Noorden. In 2012 ontdekt hij IJsland, wordt op slag verliefd op de mysterieuze landschappen en grote open vlaktes. Het wordt ook zijn tweede (t)huis.

Dit is zijn eerste boek en heeft hij zelf uitgegeven; het werd gerealiseerd door Florence Larbey.

21 cm op 26 cm

116 pagina’s

Teksten in drie talen: Frans, Engels en IJslands

Er zijn 32 foto’s in offset zilver en 26 in trichromie

500 exemplaren waarvan 200 getekend en genummerd

ISBN: 979-10-97031-00-8

https://kalfane.com/

De tips van Johan – Ijsland Tip 02

Door omstandigheden konden we enkel reizen in de tweede helft van oktober. Aangezien we nogal laat op het jaar vertrokken, was de trip eerder beperkt tot het zuiden van het eiland. Op zich zeker geen probleem want dat is toch de regio waarop we onze zinnen gezet hadden. Bij het plannen van onze reis hadden ze ons ook gewaarschuwd dat we misschien/waarschijnlijk toch niet ver zouden kunnen rijden wegens (veel) sneeuw op de baan.

Wanneer wil je gaan?

Hmmm, dit is wel een moeilijke. Voor ons nu niet want er waren de omstandigheden. Voor de volgende keer is een periode al zeker uitgesloten: tijdens de zomermaanden. Wij hebben nu een bus met (zelf in te vullen) … zien toekomen ergens aan een klein wegrestaurantje. Ze stapten af en in een langgerekte colonne marcheerden ze naar het toilet en daarna terug de bus op. Sommigen hadden een mondmasker op. Indien dat was om anderen niet te besmetten dan kan ik erin komen; maar dan reis je toch niet? Maar een mondmasker in Ijsland? Wat moet dat zijn in de zomer als er zo drie of meer van die bussen tegelijk toekomen?

Dus blijven over lente, herfst en winter. We hadden eventjes gedacht aan de winter maar dan ben je blijkbaar beperkt qua verplaatsingen. Geen probleem voor de superjeeps maar wel moeilijk tot verboden voor de “gewone” 4X4. Wat we zeker willen doen, is een dag op stap gaan met een superjeep (http://www.superjeep.is/ ). Een andere firma die superjeeps aanbiedt is http://www.isak.is/ ). Het grote verschil tussen deze twee bedrijven is dat het eerste enkel jeeps verhuurt met een chauffeur terwijl je bij het tweede alleen de wagen huurt. Goedkoop is het niet; omgerekend komt het op een kleine 500 Euro per dag. Maar het is waarschijnlijk een overgetelijke ervaring. Zeker wanneer je enkele rivieren kunt oversteken en in de sneeuw kunt gaan “ploeteren”. De foto van de zwarte superjeep is van een privégebruiker en is niet te huur.

art-img_2007  artimg_2016

Nuttig is deze pagina: daar kun je zien welke app je kan downoaden om u te helpen in geval van nood : http://safetravel.is/ .

Maak zeker gebruik van deze website indien je wilt weten in welke condities je gaat moeten rondrijden: http://www.road.is/ . Wat ook kan helpen is om even het weer te bekijken op de webcams: http://www.road.is/travel-info/web-cams/ . Het laat u ook toe om “in te checken”.

Dan is er natuurlijk nog de kwestie van licht in de winter. Toch een eerder belangrijke factor in de fotografie. Blijkbaar beschik je in de winter maar over een vijftal uren licht. Een voordeel wanneer je enkel geïnteresseerd bent in de zonsopgang en –ondergang. Maar wij gaan voor het totaalpakket en bijgevolg is de winter nu ook uitgesloten.  Op deze website kun je het aantal uren licht nagaan en dit voor elke maand van het jaar: http://enjoyiceland.is/Iceland_Information/Practical_information/Time_and_daylight_hours/

2v4a8480

Regen zorgt er wel voor dat de rivieren en watervallen “goed voorzien” zijn. We gaan het maar niet hebben over de lucht … Zo’n grijze softbox is tof wanneer je andere dingen fotografeert dan landschappen.

Dan blijven de (waarschijnlijk) twee mooiste seizoenen over: lente en herfst. Herfst is prachtig indien je een grote variëteit van bomen hebt en laat het nu net dat zijn dat ontbreekt in IJsland. Er zijn bomen natuurlijk maar geen grote verscheidenheid. Toch niet waar wij geweest zijn. Indien iemand plaatsen weet zijn waar je wel de kleurenpracht kunt fotograferen dan mag u mij dat altijd laten weten.

Het zal de lente worden, waarschijnlijk mei of juni. Op papier veel licht en het leven dat “herneemt”.De planten en bloemen schieten in gang en tonen hun mooiste kleuren. Ik ben wel niet zeker of je in die periode al rond het eiland kunt rijden. Zelf zou ik heel graag foto’s willen nemen van de binnenkant van een gletsjer en ik heb mij laten vertellen dat dit enkel kan tussen november en maart. Dat is dan pech.

Het weer. Op zich niet het belangrijkste maar wel belangrijk vanwege de hoeveelheid licht dat al dan niet doorgelaten wordt. Wij zijn vijf dagen geweest en elke dag heeft het uren geregend. Ik zou zeggen probeer dat te vermijden door misschien te checken en na te vragen waar en wanneer het overvloedig regent. En zelfs dat is geen garantie op goed weer. Ik vraag natuurlijk geen vijfentwintig graden en tien uren zon per dag. Eigenlijk is alle weer goed maar zeker geen regen. Regen werkt op het gemoed en het humeur om te beginnen. Vervolgens is er het materiaal dat juist zoals de mens heel erg afziet en juist zoals de mens helemaal niet zot is van water in welke vorm dan ook. Toch niet wanneer je kleren aanhebt. Ik heb regen gehad, smeltende sneeuw en hagel. In Montana in de Verenigde Staten zegt men “If you don’t like the weather, wait five minutes.” In IJsland kun je een kop kopen met dezelfde tekst erop. Het klinkt mooi maar wij hebben toch uren moeten wachten op “ander” weer. Eén dag heeft het zelfs gans de dag geregend!

Je kunt altijd het weer en de staat van de wegen checken via deze webcams: http://www.road.is/travel-info/web-cams/ en http://www.road.is/travel-info/road-conditions-and-weather/. Er is de baan waar iedereen op blijft en die u toelaat om het volledige land te bezoeken. Wil je nu absoluut “off-road” gaan dan kun je best nagaan of en wanneer deze wegen geopend worden: http://www.road.is/vefur2.nsf/Files/Opnun_fjallvega_en_2016/$file/Opnun_fjallvega_en_2016.pdf. En diegenen die allergisch zijn aan de auto kunnen best deze folder opslaan en meenemen: http://www.road.is/media/upplysingar-og-utgafa/Cycling-map.pdf. Het is een kaart voor de fietsers en de liefhebbers van het openbaar vervoer. Ja, inderdaad fietsers …

Tip 02

Bepaal vooraf wat je juist wilt doen, zien of bezoeken en beperk je tot een regio. Alnaargelang de periode van het jaar zul je een activiteit kunnen toevoegen aan uw lijst of niet. Check zeker de openingsdagen en –uren. Bepaalde plaatsen zijn ontoegankelijk omdat je er fysisch niet geraakt, andere zijn slechts enkele maanden per jaar geopend of toegankelijk en nog andere zijn slechts enkele uren geopend (per week). Dit laatste was het geval voor een toeristeninformatiebureau …

De tips van Johan – IJsland Tip 01

IJsland – Het paradijs van en voor de fotografen … indien het niet regent. Het mag regenen maar dan moet het grijs, laaghangend wolkendek af en toe wel eens opengebroken worden zodat er wat licht door kan. Indien dat niet het geval is dan heb je een “mooie” collectie landschaps- en andere foto’s met een grijze lucht van het begin van de reis tot het einde.

Het is ook het land van de Eyjafjallajökull – Doe geen moeite om het (juist) uit te spreken; alleen IJslanders kunnen dat …

De Voorbereiding 1/2 

Waarschuwing. Wat volgt is geschreven door een fotograaf voor fotografen. Ik weet heel goed dat je op een dikke week de tour van het eiland kunt doen. Dan heb je ook meer tijd doorgebracht in een terreinwagen of camper dan in de natuur … En dat kan toch echt de bedoeling niet zijn.

2v4a8014

Ondanks het beetje blauw dat je ziet was het hier wel degelijk aan het regenen. Alsof de regendruppels op zich nog niet voldoende waren om een een foto te verbrodden, had je ook nog eens al het opspattend water van de waterval.

IJsland is muziek in de oren van elke landschapsfotograaf. Staat ondertussen waarschijnlijk op de bucketlist van iedereen die een beetje met fotografie of natuur begaan is. Ijsland stond al een jaar of zes op mijn lijstje maar een verhuis en bijhorende verbouwingen zijn veel keren een spelbreker in het afhandelen van allerlei lijstjes en respecteren van prioriteiten. Je legt een spaarpotje aan (waar niet zal aan geraakt woorden voor de reis) tot wanneer de aannemer langsgeweest is en met het hand op zijn hart belooft dat het budget niet zal overschreden worden. De rest moet ik u niet uitleggen zeker …

Wat wil je juist doen? 

Het plan was om met twee koppels naar Ijsland te reizen om er in de eerste plaats het noorderlicht te bewonderen en te fotograferen en vervolgens de mooie landschappen.De twee koppels bestaan uit twee mannen (twee fotografen) en de twee respectievelijke echtgenotes. Aangezien we vaker tesamen op stap gaan beseffen de mannen dat de vrouwen soms (lees altijd) uren staan, zitten, hangen of liggen te wachten op de mannen. Een “wandeling” beginnen we altijd met vier totdat de mannen het statief opstellen en van in het begin is het dan “om zeep”. De vrouwen lopen door, komen terug, lopen door enz. Op het einde van de dag hebben de mannen amper één kilometer afgelegd en de vrouwen het tienvoudige.

Om de kerk in het midden te houden en bij wijze van experiment hebben we gekozen om maar een week naar Ijsland te gaan. Veel en veel te weinig blijkt nu. Iedereen vond dat het veel te kort was en dat we zeker moesten teruggaan. Het voordeel in België en andere Europese landen is dat wanneer je op stap gaat, je regelmatig “iets” tegenkomt waar je kan gaan zitten en/of iets bestellen. Niet zo in het deel van Ijsland waar wij waren.

2v4a8142

Dit is eveneens een groen spektakel maar niet hetgeen waarvoor we gekomen zijn. Het “echte” groene spektakel speelt zich af in de lucht.

Het grote voordeel was dat iedereen het “groene spektakel” wou zien. Aan de hand van foto’s op internet hebben we dan onze locaties vastgelegd. Iets anders waar iedereen het over eens was: niet elke avond ergens anders logeren. Dus, geen stress om elke avond een hotel of iets dergelijks te moeten zoeken in het donker. In Ijsland weten ze echt wat donker is; er is namelijk heel weinig lichtpollutie. Daarom werd er beslist om op twee “strategische” plaatsen te logeren: in Hallkelsholar bij Selfoss en het Fosshotel Glacier Lagoon voorbij Hof. Deze plaatsen werden aangepast en uitgekozen door Mario van Nordic. (http://www.nordic.be/). Wij hebben dus het pakket gekozen waarbij elke dag ergens anders gelogeerd werd maar dit was geen must en werd bijgevolg veranderd. In het pakket dat we een week of twee voor ons vertrek ontvangen hebben, zat ook een volledige route met aanbevolen plaatsen om te bezoeken evenals gedetailleerde instructies om op onze overnachtingsplaatsen te geraken.

Het grootste probleem dat we hadden bij de voorbereiding was de lijst van locaties. De lijst was namelijk veel en veel te lang. Of … de vakantie was veel en veel te kort. We gaan allemaal akkoord dat het het tweede is. Achteraf is nog maar eens gebleken dat we ons weer hebben laten vangen aan de afstanden. We wilden absoluut de ijsschotsen op het zwarte strand zien en dat is in Jökulsarlon. Je mag vooral niet vergeten bij de voorbereiding dat de maximale snelheid op de hoofdbaan 90 km/uur is. Een dorp doorkruisen is beperkt tot 50 km/uur. Dus wanneer je gaat bepalen wat je wilt zien of bezoeken hou daar rekening mee. En nu heb ik het over geasfalteerde banen. Bezoek je iets wat meer het land in dan daalt uw snelheid soms tot 30 km/uur of minder …

Onze lijst hebben we gemaakt op basis van foto’s die we gevonden hebben op bepaalde sites en in gidsen of boeken.

Bij de volgende trip gaan we terug een lijst maken van te fotograferen plaatsen maar voor elke verplaatsing gaan we de afstand tussen punt A en B onmiddellijk berekenen en nagaan hoelang we effectief in de wagen moeten zitten. En op basis van het aantal uren dat we al dan niet in de wagen moeten doorbrengen zal de verplaatsing uitgevoerd worden of niet. Die berekeningen zullen dan ook het aantal evenals de locaties van de overnachtingen bepalen.

Wij hebben dus vijf volle dage in Ijsland verbleven waarvan er … vijf waren met regen. Een echte ramp dus voor de fotografie. Ik moet er dan eerlijkheidshalve bijzeggen dat wanneer het regent, in een wagen zitten eigenlijk nog zo slecht niet is. Maar je gaat  niet naar Ijsland om diesel te verbranden.

Deze foto’s geven onze vakantie weer in twee beelden:

ijsland-camera

ijsland-weersvoorspelling

Tip 01:

Maak zeker een lijst van de plaatsen die je wilt bezoeken maar haal er telkens een kaart bij en (be)reken hoeveel tijd je gaat nodig hebben om van punt A naar punt B te gaan. Uiteindelijk, al de tijd die je doorbrengt in de wagen is tijd die je niet kunt benutten voor de dingen waarvoor je gekomen bent: stappen en foto’s nemen.

Workshop in IJsland

Wat is er nu speciaal aan een workshop in IJsland? Op zich niets maar hier doe je het wel in een … vrachtwagen die dan dienst doet als hotel.

Het is inderdaad zo dat de meeste workshops een hotel als uitvalsbasis hebben. Dat betekent dan wel dat je elke dag een heen- en terugrit van en naar het hotel moet afleggen. Een collega-fotograaf ( http://www.marcelvanbalkom.nl/?page_id=1288 ) doet de toer van het eiland in een kampeerwagen. En nu heb je het rijdend hotel.

http://tatraphotographyworkshop.com/portfolio-items/the-highlands-of-iceland/

Ijsland

Ik dacht dat ik soms veel foto’s nam …

‘For 17 days I travelled solo around the entire island shooting almost 24 hours, sleeping in the car, and eating whenever I had the time. During my days shooting this film I shot 38,000 images, travelled some 2900 miles, and saw some of the most amazing, beautiful, and indescribable landscapes on the planet. Iceland is absolutely one of the most beautiful and unusual places you could ever imagine. Especially during the Midnight Sun when the quality of light hitting the landscape is very unusual, and very spectacular.’

http://vimeo.com/30581015