Ísland – Réza Kalfan

Zoals jullie weten, durf ik af en toe wel eens een (foto)boek kopen. Eigenlijk regelmatig. Eigenlijk maandelijks. Een stuk of twee. Drie. Vier.

Er zijn mooie boeken, informatieve boeken, actuele boeken, overzichtsboeken en af en toe zit er eens een uitzonderlijk “koffietafelboek” tussen. Althans toch voor mij uitzonderlijk. “Ísland” van Réza Kalfane is er zo een. Toegegeven ik ben verliefd op IJsland en ben daardoor misschien niet honderd procent neutraal maar goed.

Ik zie enorm graag bloemen vanwege de onwaarschijnlijk mooie kleuren, combinaties en schakeringen. En toch hou ik super veel van foto’s … in zwart/wit.

En het boek waarover ik het heb, valt zeer zeker in de zwart/wit-categorie. Zelfs een gedeelte van het papier waarop de foto’s afgedrukt zijn, is zwart. Zowat de helft van de foto’s zijn gedrukt op “normaal” wit papier en de andere helft (zowel aan het begin als aan het einde van het boek) werd afgedrukt op zwart papier. En dat zijn nu juist de foto’s die mij zo aanspreken en die zo goed uitkomen. Voor alle duidelijkheid, het gaat hier voornamelijk over landschappen.

Hier zijn al enkele foto’s te zien van de “zwarte bladzijden” die van de persen rollen.

  

Het boek zelf valt uiteen in drie delen: het begint met watervallen afgedrukt op zwart papier, gevolgd door landschappen afgedrukt op wit papier om te eindigen met eerder abstracte structuren (gefotografeerd vanuit de lucht) terug afgedrukt op zwart papier. Zoals eerder gezegd, het eerste gedeelte is echt impressionant. Die foto’s zijn zo mysterieus en feeëriek tegelijkertijd. Sommigen zouden waarschijnlijk het woord “mystiek” zelfs durven gebruiken. Wanneer je het boek een beetje kantelt en naar het licht richt, dan komt het water zelfs tot leven …

Dit zijn enkele foto’s van de watervallen en één abstracte, allemaal op zwart papier.

 

Dit is een “normale” foto van een landschap op wit papier.

Réza Kalfane is een fotograaf van Franse origine (geboren in Straatsburg), gespecialiseerd in het Grote Noorden. In 2012 ontdekt hij IJsland, wordt op slag verliefd op de mysterieuze landschappen en grote open vlaktes. Het wordt ook zijn tweede (t)huis.

Dit is zijn eerste boek en heeft hij zelf uitgegeven; het werd gerealiseerd door Florence Larbey.

21 cm op 26 cm

116 pagina’s

Teksten in drie talen: Frans, Engels en IJslands

Er zijn 32 foto’s in offset zilver en 26 in trichromie

500 exemplaren waarvan 200 getekend en genummerd

ISBN: 979-10-97031-00-8

https://kalfane.com/

Man & Machine – Endeavour

Van een ‘coffee table book’ gesproken … Deze kanjer van een goede 630 pagina’s die toch een kilo of vier weegt zorgt wel voor heel veel kijkplezier! De enige tekst in het boek is de volgende: ‘Zeer realistische foto’s van de mens terwijl hij indrukwekkende machines bedient tijdens de industriële revolutie, van eind 18e tot midden 20e eeuw. Dit boek toont de ware pioniersgeest van de mens, van de ontwikkeling van boten en vliegtuigen, zware industrie en bepantsering, tot het begin van demoderne technologie en communicatie. We zien arbeiders die treinwielen smeden, electriciteitscentrales bouwen en enorme schepen in elkaar zetten. Dit is het tijdperk van Brunel, Krupp, Fors en Bessemer, vastgelegd door genieën zoals Lewis Hine en Margaret Bourke-White.’

Voor de rest zijn er geen volwaardige zinnen meer terug te vinden en kun je je ogen des te meer de kost geven. Er zijn acht onderdelen: Industry, Boats, Power, Railways, Vision, Wheels, Communication en Aviation. Heel af en toe is er een foto die twee pagina’s beslaat; meestal is het een foto per pagina. Maar dan wel foto’s die de moeite zijn met voorwerpen die we niet meer kennen of die we nog nooit gezien hebben. En dat maakt het boek nu juist zo interessant: je kan blijven kijken naar die foto’s. Je vraagt je af waarvoor bepaalde dingen dienen of wat de persoon op de foto juist aan het doen is. Sommige foto’s gaan terug naar 1861 … en leggen soms heel pijnlijke zaken bloot zoals kinderarbeid. Dit zijn foto’s van de uitzonderlijke fotograaf Lewis Hine en je kunt er meer over lezen hier: http://www.historyplace.com/unitedstates/childlabor/ .

Kortom het boek een echte aanrader dat zorgt voor heel veel kijkplezier.

IN/VISIBLE – Ann-Christine Woehrl

Hoed af voor deze vrouwen die zich helemaal niet (meer) schamen voor hetgeen hen overkomen is. Of eerder voor hetgeen hen aangedaan werd. En voor welke “redenen”.

“Die engagierte Fotografin Ann-Christine Woehrl hat überlebende Frauen von Säure- und Brandanschlägen in Bangladesch, Indien, Kambodscha, Nepal, Pakistan und Uganda mit ihrer Kamera begleitet.”

via IN/VISIBLE – Ann-Christine Woehrl – Laura Salm-Reifferscheidt – Edition Lammerhuber.

De kracht van Wolven – Geheimzinnige Jagers van de Wildernis

Shaun Ellis – Monty Sloan

Shaun Ellis en Monty Sloan hebben beiden dezelde passie: wolven. Alle twee zijn ze er volop mee bezig: de eerste via het woord en de tweede via beelden. Ze onderzoeken de viervoeter zowel in het wild als in gevangenschap. Het product van hun schrijven en fotografie hebben ze gebundeld in dit fantastisch boek. ‘De kracht van wolven’ begint met een voorwoord van elk van de twee. Dan volgen vijf hoofdstukken : Wolvenmythologie, De Roedel, De Jacht, Voorplanting en Bescherming. In totaal zijn er256 pagina’s en bevat een tweehondertal foto’s. Dit boek werd in 2007 vertaald vanuit het Engels. De oorspronkelijke titel is ‘The Spirit of the Wolf’.

Het boek begint dus met te zeggen dat overal waar er wolven zijn, de mens het dier omgeven heeft met folklore en bijgeloof. Zou het misschien komen door de heel impressionante, mergdoordringende en overgetelijke huilconcerten die ze geven? Er wordt beweerd dat kinderen meer schrik hebben wanneer de wolven huilen dan van het dier op zich.

In het tweede hoofdstuk wordt uitgelegd hoe een roedel functioneert met het alfakoppel, de bèta’s en de lagere rangen waaronder de omegawolf (‘Omegawolven zijn essentieel voor het overleven van de roedel.’). Het volgend hoofdstuk gaat over de jacht en dus spelen de teven hier een hoofdrol en is er echt wel nood aan teamwerk. ‘Wolven kunnen hun prooi tot wel 160 kilometer per dag achtervolgen en dieren neerhalen die tien keer zo groot zijn als zijzelf.’

Dan volgt een klein hoofdstuk over de voortplanting en hier leren we dat ‘De sterke band tussen de alfawolf en de alfawolvin houdt ze gezond en veilig, en ze blijven vaak hun hele leven samen.’ De realiteit leert echter ook dat welpjes soms gedood kunnen worden tijdens een gevecht met een rivaliserende roedel. Het boek wordt afgesloten met het kortste hoofdstuk over de nood voor bescherming van de wolf. ‘Dankzij de ecotoeristen die wolven in hun natuurlijk leefgebied willen observeren, zijn beschermingsprogramma’s mogelijk.’

“Zoölogen en gedragskundigen hebben een zeer hoge dunk van de natuurlijke talenten van de wolf als ouder. Ze vinden dat in het hele dierenrijk alleen mensen en mensapen kunnen tippen aan de zorg en opvoeding die wolven hun welpen bieden.”

Laat mij duidelijk zijn, dit is voornamelijk een fotoboek met hier en daar wat tekst. De foto’s tonen heel goed hoe het er aan toe gaat in een roedel.

Niets is zo fascinerend als zelf een roedel te observeren en eventueel getuige te zijn van een machtswissel, een ‘gevecht’ om wat voedsel of een erkenning van de alfa. Een huilconcert bij valavond is echt onvergetelijk.

A Shadow Falls – Nick Brandt

Nick Brandt werd geboren in Engeland en woont tegenwoordig in California in de Verenigde Staten. Hij maakte er muziekvideo’s voor onder andere Michael Jackson. Voor een van die opnames moesten ze naar Tanzania en op slag werd hij verliefd, eerst op het continent en daarna op het land. Een jaar of zes terug besloot hij dan om zich professioneel met fotografie te gaan bezighouden.

Van meet af aan wist hij dat hij niet de zoveelste ‘Afrikafotograaf’ ging zijn en koos hij voor een heel originele aanpak en methode van werken. Het begint al bij de keuze van het materiaal: een medium-formaat camera met een portretlens en een groothoek.

Zijn grootste troef is waarschijnlijk zijn geduld. Hij zegt zelf dat negentig procent van zijn tijd bestaat uit wachten.  Zo is er een foto van een leeuw met de manen in de wind. Hij heeft zeventien dagen gewacht totdat het dier juist lag, de wind en de leeuw respectievelijk vanuit de goede richting blies en keek. Blijkbaar is het ook een gewoonte om dagen te wachten totdat de egaal blauwe lucht vervangen wordt door een met wolken. Hij moet ook dagen en weken geduld oefenen totdat de dieren in kwestie hem ‘aanvaard’ hebben zodat hij heel dicht kan komen met zijn fototoestel. Hij werkt niet met telelenzen. Wie zei er ook weer dat de beste zoom de benen waren? Hij wil de personaliteit van het dier vastleggen en dat doe je door heel dichtbij te komen. Een portret wordt ook niet gemaakt met een 500 mm zegt hij.

De foto’s in het boek zijn adembenemend en je kunt er blijven in bladeren. Indien je ooit de kans krijgt om naar een tentoonstelling te gaan, dan moet je dat zeker doen. Wanneer je voor zo’n foto van anderhalve vierkante meter staat, dan word je helemaal stil van binnen. Het is een totaal andere ervaring dan in een boek bladeren, al is het boek in kwestie iets kleiner dan het A-3 formaat.

Het is niet echt duidelijk waarom hij gekozen heeft voor een sepia-afwerking. Is het misschien om ons het gevoel te geven van verouderde foto’s wat impliceert dat hetgeen we zien niet meer bestaat teneinde ons te doen nadenken over de natuur?

In het boek zijn enkele foto’s die twee pagina’s beslaan. Wanneer je die dan in het ‘echt’ ziet in een of andere galerij of tijdens een tentoonstelling, dan valt je mond open en blijf je spraakloos kijken naar al die samengebalde schoonheid. Het wordt snel duidelijk dat olifanten zijn favoriete dieren zijn. Marc Sleen, die ook heel veel in Afrika vertoefd heeft, beschouwde de olifant als de koning der dieren en niet de leeuw. Ondanks dat, zijn de katachtigen toch goed vertegenwoordigd in het boek.

Het boek telt een 130 pagina’s waarvan een kleine twintig met tekst; de rest zijn allemaal fenomenale foto’s van een nooit eerder geziene schoonheid, achtenvijftig in totaal genomen tussen 2005 en 2008.

En dan nog dit uit een interview:

‘There has been a lot of debate about how you achieve the unusual depth-of-field effects within your pictures. Is there some special technique you use?

My photographer friend Rocky Schenck has always told me, never reveal your work methods. All I can say is that it is always done in camera, on the neg.’

Om je een idee te vormen van wat er zoal in het boek te zien is, kun je hier terecht:

http://www.nickbrandt.com/portfolio.cfm?nK=7648&nS=0&nL=1

Omdat hij tegenwoordig meer en meer te maken krijgt met stropers en om zijn favoriete plekje te helpen, heeft Nick besloten om ‘er iets aan te doen’ via de volgende website:

http://www.biglifeafrica.org/

Work – Ferdinand Protzman

Het thema van dit boek is “werk”. Het toont nog maar eens aan, voor zover dat nog nodig was, dat alles relatief is. Voor velen onder ons is “werk” ergens van negen tot vijf een bepaalde activiteit uitvoeren in een ruimte die we dan “kantoor” noemen. Kantoor met alles erop en eraan. Wel, voor nog meer mensen onder ons ziet een werkdag er wel helemaal anders uit en moet er gewerkt worden in alles behalve ideale omstandigheden.

In een kleine tweehonderd foto’s die van overal ter wereld komen, wordt getoond dat er nog heel veel activiteiten buiten gebeuren, dat nog heel wat machines die ons het leven gemakkelijker maken nog niet overal ter wereld beschikbaar zijn, dat mensenrechten met de voeten getreden worden (laat staan dat arbeidsreglementen gerespecteerd worden), dat het werkinstrument soms een vuurwapen is en dergelijke meer.

Dus, wanneer je nog eens een dipje hebt, doorblader dan eens bovenstaand boek….

“Work” bestaat uit een 350 pagina’s en de meeste foto’s beslaan anderhalve pagina. Het is een “koffietafelboek” van 26 cm op 28,5 cm en 3 cm dik, uitgegeven door “National Geographic”. De foto’s tonen een keiharde realiteit en laten de lezer/kijker toe om er van alles bij te verzinnen en om de verbeelding haar werk te laten doen.

Proficiat Marc Lagrange

Ik ben gisteren naar Antwerpen geweest naar ‘Maison Lagrange’ voor de overzichtstentoonstelling van Marc Lagrange.

I68G3605_2 I68G3595_4

Hier ziet u drie van de vier hoofdrolspelers van de avond.

Er werden twee dingen gevierd: de tentoonstelling zelf met een overzicht van twintig jaar foto’s en het boek. Eigenlijk moet ik zeggen BOEK.

I68G3599_2

Hier ziet u het BOEK in kwestie: een kleine vierhonder pagina’s, 50 X 70 cm en beperkte oplage van 500 exemplaren, bevestigd door de uitgever van het boek. Nog een klein detail, het ding weegt een kleine dertig kilo … Van de vijfhonderd exemplaren zouden er nog een twintigtal overblijven. Dus, indien je een exemplaar wilt, zul je je moeten reppen.

I68G3610_2

Hier de fotograaf en de vierde hoofdrolspeler, de uitgever van de kanjer.

U dient te weten dat de tentoonstelling doorgaat in een gerestaureerd herenhuis van vier verdiepingen. Schitterend idee en al even schitterende uitvoering; mijn voorkeur gaat uit naar de eerste verdieping.

I68G3627_2

In een dergelijk decor komen de foto’s pas tot hun recht.

I68G3605_2 I68G3620_2

 

In de eerste foto is Aline te zien.

I68G3606_2

Nog eens een dikke proficiat aan Marc Lagrange voor de foto’s, aan de uitgever voor het boek en een dikke merci aan de mensen van Absolute Art Gallery voor de uitnodiging.